میکروفن خازنی بزرگ EPE 9x7

میکروفن‌های خازنی بزرگ معمولاً دارای الگوهای قطبی مختلف هستند. الگوهای معمول شامل کارتوئیدی (cardioid)، استریو (stereo)، اُمنی‌دایرکشنال (omnidirectional)، و سوپرکارتوئیدی (supercardioid) می‌باشند. الگوی قطبی مشخص می‌کند که میکروفن به کدام سمت‌ها حساسیت بیشتری دارد.

این مشخصه نشان دهنده حساسیت میکروفن به صداها است. حساسیت میکروفن به واحد دسی‌بل (dB) نشان داده می‌شود.

فرکانس پاسخ‌دهی نمایانگر دامنه فرکانسی میکروفن است که می‌تواند به خوبی ضبط کند. معمولاً به واحد هرتز (Hz) نشان داده می‌شود.

سطح نویز میکروفن در دسی‌بل (dB) نشان داده می‌شود. این مقدار نشان‌دهنده سطح نویز موجود در ضبط میکروفن است. سطح نویز کمتر به معنی کیفیت بهتر صدا است.

این مشخصه نشان‌دهنده میزان فشار صوتی حداکثری است که میکروفن می‌تواند بدون ایجاد خرابی ضبط کند. این مقدار به واحد دسی‌بل (dB) نشان داده می‌شود.

برخی از میکروفن‌های خازنی بزرگ برای عملکرد نیاز به تغذیه فانتومی دارند. این مشخصه نشان‌دهنده ولتاژ مورد نیاز برای اجرای میکروفن است.

معمولاً خروجی میکروفن به واحد دسی‌بل (dB) نشان داده می‌شود و نشان‌دهنده سیگنال خروجی آن است.

معمولاً میکروفن‌های خازنی بزرگ با تجهیزات جانبی نظیر قاب، پاپ فیلتر، و براکت ارائه می‌شوند که برای نصب و استفاده بهتر میکروفن مورد استفاده می‌شوند.